Ścieżka przyrodnicza na Bukową Górę

 

Długość trasy - ok. 2, 6 km
Czas przejścia - ok. 2 godzin
Wejście płatne, bilety do nabycia w kiosku przy Ośrodku Edukacyjno-Muzealnym RPN. W kasie można również kupić mapy i informatory opisujące region.
Przejście pieszo, ścieżka nie przystosowano dla osób z wózkiem dziecięcym.


Ścieżka przyrodnicza na Bukową Górę należy do bardziej uczęszczanych pieszych szlaków Roztoczańskiego Parku Narodowego. Zobaczymy tutaj jak bardzo może zmienić się roślinność w zależności od tego jak żyzna jest gleba. Przechodzi ona w poprzek zmieniających się pięter roślinności. W części początkowej prowadzi przez bór sosnowy, później do wzniesienia bór jodłowy a na samej wierzchowinie buczynę karpacką.

Wędrówkę rozpoczynamy w pobliży Ośrodka Edukacyjno-Muzealnego RPN i udajemy się w kierunku bramy. Zaraz za nią zobaczymy granitowy głaz, na którym zostały wyryte słowa Jana Pawła II, zaczerpnięte z homilii wygłoszonej w Zamościu 12 czerwca 1999 roku.

Tu z wyjątkową mocą zdaje się przemawiać błękit nieba, zieleń lasów i pól, srebro jezior i rzek. Tu śpiew ptaków brzmi szczególnie znajomo, po polsku.

Idziemy lekko piaszczystą ścieżką wśród wyniosłych sosen. Jeśli dobrze się przyjrzymy dostrzeżemy ponacinane pnie drzew tzw. spały żywiczarskie. W dawnych czasach pozyskiwano z nich żywicę, z której wyrabiano kalafonię i terpentynę.

Po przejściu około kilometra dochodzimy do niewielkiego wzniesienia, na którym znajduje się Pomnik Pamięci Poległych Leśników wykonany z ogromnych głazów narzutowych przywiezionych tutaj z Podlasia.
Udajemy się w kierunku obszaru ochrony ścisłej Bukowa Góra z pięknym borem jodłowym.
To tutaj zobaczymy jak wygląda las, w którym ingerencja człowieka ogranicza się do usunięcia części pni ze ścieżki. W cieniu okazałych jodeł znajdują się powalone starsze drzewa, w naturalny sposób rozkładają się i są miejscem występowania licznych grzybów, mchów i porostów. W gorący dzień poczujemy miły chłód i eteryczny zapach jodeł.

Obszar został objęty ochroną w ramach rezerwatu, który został pierwotnie utworzony jeszcze za czasów Ordynacji Zamojskiej w 1934 roku.
Dalszą wędrówkę kontynuujemy pod górę, po drewnianych stopniach. Już na stoku bór jodłowy przechodzi w buczynę karpacką. Najładniej jest w letni, wczesny poranek, gdy gęsta mgła poprzecinana jest smugami jasnego światła, któremu udało się przedrzeć przez gęsty parasol utworzony z koron rozłożystych buków.

Stąd udajemy się w miejsce skąd roztacza się przepiękny widok na pofalowane wzgórza Roztocza Środkowego.
Niedaleko tego miejsca znajduje się wiata i kilka drewnianych ławek, przy których można zrobić przerwę na odpoczynek. Dalej szlak prowadzi w dół po kamienistej ścieżce w kierunku wsi Sochy. Na skraju lasu znajduje się cmentarz wojenny
Tutaj jest koniec ścieżki. Do Zwierzyńca możemy wrócić tą samą drogą lub udać się w kierunku Stawów Echo, asfaltową drogą. Jeśli wybierzemy drugą opcję powrotu, należy zachować szczególną ostrożność gdyż droga nie ma wyznaczonego chodnika a jest wąska, co sprawia kierowcom trudność przy wymijaniu.