|
 ... gdzieś pomiędzy Zwierzyńcem a Szczebrzeszynem znajduje się mała urokliwa wioska zwana Topólcza. Leży ona w sercu Roztocza i Szczebrzeskiego Parku Krajobrazowego. Na pozór jest to miejsce bardzo spokojne, oddalone od głównych szlaków komunikacyjnych, pełne lasów, pól i łąk na których spokojnie śpiewają skowronki lub klekoczą bociany.
Wieś z jednej strony jest otoczona lasami poprzecinanymi pasami pól oraz dolin, z drugiej łąkami
które przylegają do niedaleko płynącej rzeki Wieprz. Klimat do wypoczynku jest znakomity. Czyste powietrze zapiera dech w piersi i sprawia że zapominamy o szybkim, pełnym kłopotów dniu codziennym.
Na wiosnę widzimy łąki i pola pełne kwiatów. Białe płatki wiśni, czereśni i tarniny pokrywają znaczną część krajobrazu. Czujemy w powietrzu świeżość wiosny, która jeszcze bardziej zwiększa swoją intensywność wraz z przybyciem pierwszych bocianów.
W lecie można spotkać rowerzystów podążających do Szczebrzeszyna lub piechurów pytających o drogę do Kawęczynka. Już z oddali można usłyszeć odgłos kopyt zaprzęgu wozu drabiniastego, rolnika spieszącego do zabrania siana, przeczuwającego zbliżający się ciepły czerwcowy deszcz.
Sierpień to czas żniw. Często jeszcze możemy oglądać tu stogi zbóż stojące gotowe do zabrania do stodoły. Drogą na Kawęczynek podążają spokojnie turyści z wielkich miast podziwiając rosnący na wysokich tyczkach, w długich rzędach groch Jasiek.
Jesień przychodzi niespodziewanie i zaskakuje nas tęczą barw. Las bukowy staje się krwisto czerwony lub blado żółty. Dumnie obok buków, brzóz i innych liściastych drzew, stoją zielone sosny i jodły. Szum spadających liści sprawia, że czujemy ogromy spokój, który przerywa jedynie zapach wypalanych miedz.
Grudzień wita nas śnieżno białym puchem, który w mroźne zimy tworzy ogromne i malownicze zaspy. Słychać tylko wiatr i szczęk śniegu pod stopami.
Jak miło się zaczyna tak się i kończy zima na Topólczańskim Roztoczu. W słońcu woda tworzy nowe meandry na stromych polnych drogach. W nocy zamarza, w dzień ożywa na nowo. Pierwszy skowronek obwieszcza nadchodzącą wielkimi krokami wiosnę.
Kraina Roztocza jest warta odwiedzenia o każdej porze roku. Sam zobacz i poczuj ten spokój.
|
Na Roztoczu można miło spędzić czas, uczestnicząc w spływach kajakowych organizowanych na rzekach: Wieprz, Tanew i Łada. Gwarantuje to pozytywne wrażenia, które pozostają na długo w naszej pamięci. Już w pierwszej chwili, gdy kajak zaczyna bujać się na lewo i prawo podczas odbijania z przybrzeżnej przystani, możemy poczuć zew nadchodzącej przygody. Na początku mylą nam się jeszcze zasady manewrowania kajakiem, ale już po kilku minutach słyszymy miarowy ruch chlupoczących wioseł. Płyniemy meandrującą rzeką wśród pagórków porośniętych przepięknym lasem i podziwiamy okoliczną przyrodę, słuchając szumu wody oraz śpiewu ptaków. W spokojnym nurcie rzeki dostrzegamy małą ławice pstrąga lub spokojnie przechadzającego się raka. W każdej chwili możemy zatrzymać się na jednym z oznakowanych postojów i odpocząć na łonie Roztoczańskich łąk i lasów podziwiając piękno otaczającej nas natury. Może się zdarzyć, że będziemy musieli nasz kajak przenieść przez kilkanaście metrów na przepuście wodnym, ale to stanie się tylko małym wyzwaniem i miejscem licznych przygód oraz zawarcia nowych znajomości. Kończąc nasz spływ już myślimy o wybraniu jeszcze bardziej ekscytującej trasy.
Z wielkim impetem ruszyła budowa odtwarzająca tzw. układ wodno-pałacowy w Zwierzyńcu wraz z zagospodarowaniem turystycznym. Jeszcze późną jesienią trudno było się przedostać przez zarośla dawnych alejek. Wiele osób pamięta dawne stawy, po których pływały łabędzie. Podobno, gdy wiele lat temu wiosną drewniane groble utrzymujące wodę w stawach uległy zniszczeniu, nie podjęto trudu ich odbudowy, bo nie stanowiły one zaplecza gospodarczego, a jedynie tworzyły „zespół parkowy” – w relacji jednego mieszkańca.